Ramazani: çfarë dëshiron të ndryshojë te ti?

Falënderimi i takon Allahut. Bekimi dhe paqja qofshin mbi të Dërguarin e Allahut dhe mbi ata që e ndjekin.

Allahu i Lartësuar thotë, në përkthimin e kuptimit: «O ju që besuat! Ju është bërë detyrim agjërimi, siç iu bë detyrim atyre para jush, që të bëheni të devotshëm.» [1]

Të nderuar vëllezër, në Ramazan gëzohemi me agjërimin, faljen e natës dhe leximin e Kuranit. Bashkë me këto adhurime shtrojmë një pyetje që i lidh me jetën: çfarë duhet të ndryshojë te ne ndërsa shpresojmë në devotshmëri ndaj Allahut?

Nuk tha që të lodheni apo të uriteni, por «që të bëheni të devotshëm». Devotshmëria nuk është ndjenjë kalimtare pas teravive apo vetëm një lot në Natën e Kadrit; ajo ndryshon qendrën e drejtimit. Kush ta drejton jetën? Zakonet, temperamenti, trysnia e punës, frika për të ardhmen? Apo një pyetje: çfarë kërkon Allahu prej meje tani?

Në shkollë dhe punë mësojmë të respektojmë oraret, të planifikojmë e të kryejmë përgjegjësitë. Por sa herë e shkelim urdhrin e Allahut pa shqetësim të brendshëm? Sa herë e shtyjmë namazin si diçka dytësore? Sa herë e lejojmë gjuhën të lëndojë e pastaj themi se ishte një shpërthim i çastit? Ramazani nuk synon të ndryshojë vetëm orarin e ushqimit; ai synon ta zhvendosë qendrën e drejtimit nga «çfarë dua unë» te «çfarë kërkon Allahu».

Profeti, paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të, ka thënë, në përkthim: «Kush nuk e lë fjalën e rreme dhe veprimin sipas saj, Allahu nuk ka nevojë që ai të lërë ushqimin dhe pijen.» Fjala e rreme përfshin gënjeshtrën dhe të pavërtetën. Hadithi paralajmëron kundër një agjërimi që nuk shoqërohet me largim nga mëkati. Nuk na ka hije ta llogarisim me përpikëri fillimin e agjërimit dhe të tregohemi të shkujdesur ndaj dëshmisë së rreme ose mashtrimit të klientit. Duhet ta ruajmë gjuhën edhe nga tallja, përgojimi dhe lëndimi. [2]

Mendoni për Ebu Bekrin, Allahu qoftë i kënaqur me të, kur u betua se do t'ia ndërpriste ndihmën Mistahut, pasi ky ishte përfshirë në shpifje. Atëherë zbriti fjala e Allahut, në kuptim: «Le të falin e le të mos ua marrin për të keq. A nuk dëshironi që Allahu t'ju falë?» Ebu Bekri tha, në përkthim: «Po, për Allahun, dëshiroj që Allahu të më falë», dhe rifilloi t'i jepte ndihmë. Kjo ishte një zemër e lënduar që lejoi urdhrin e Allahut ta udhëzonte pikërisht në vendin e dhimbjes. Falja nuk do të thotë se plaga nuk ndodhi, por se njeriu shpreson në atë që është tek Allahu ndërsa trajton pasojën e saj. [3] [4]

Këtë e mësojmë në Ramazan: mund të zemërohem, por zemërimi nuk ma lejon të lëndoj. Mund të them «kështu e kam natyrën», pastaj të kujtoj se mund të mësoj dhe të kërkoj ndihmën e Allahut për ta ndryshuar.

Allahu thotë, në përkthimin e kuptimit: «Allahu nuk e ndryshon gjendjen e një populli derisa ata të ndryshojnë atë që kanë në vetvete.» Ramazani mund të vijë e të mbarojë, ndërsa ne ende shtyjmë të njëjtën gjë që e dinim se duhej ndryshuar: i njëjti zemërim, zakon, zvarritje dhe plogështi pas Bajramit. Sa Ramazane na kanë kaluar pa ndryshuar tek ne gjë tjetër përveç kalendarit? [5]

Profeti, paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të, ka thënë, në përkthim: «Agjërimi është mburojë.» Mburoja mbron. Agjërimi na edukon të përmbajmë veten dhe t'i përgjigjemi lëndimit me butësi. Kur mësohemi të heqim dorë nga e lejuara për t'iu bindur Allahut, kjo na ndihmon të lëmë të ndaluarën. Njeriu mund të rrëshqasë, por pendohet dhe përpiqet sërish; nuk e merr temperamentin si justifikim për t'i lënduar të tjerët. [6]

Në fund të ditës, krahas llogarisë së adhurimit, pyesim: a foli drejt gjuha ime? A u solla butë me familjen? A ia ruajta të drejtën kolegut? Këto pyetje na ndihmojnë të shohim gjurmën e agjërimit dhe zbulojnë një vend që kërkon ndreqje, pa e zvogëluar rëndësinë e agjërimit, faljes së natës dhe leximit të Kuranit.

Nëse Ramazani synon të ndryshojë qendrën e drejtimit të jetës, ai synon edhe të ndryshojë përkufizimin tënd për suksesin. Jetojmë në një botë që e mat atë me shifra: pagë më të lartë, pozitë më të mirë, diplomë më të fortë, shtëpi më të madhe dhe llogari të qëndrueshme. Këto kanë rëndësi në jetë, por pyetja është: a janë ato masa tek Allahu?

Allahu thotë, në përkthimin e kuptimit: «Ka shpëtuar ai që e pastron shpirtin dhe ka dështuar ai që e mbulon në papastërti.» Suksesi i përmendur këtu është pastrimi i shpirtit; shtimi i pasurisë nuk mjafton nëse zemra mbetet robëreshë e saj. Sa njerëz të suksesshëm në profesion e të qëndrueshëm në shoqëri jetojnë një zbrazëti të brendshme që vetëm Allahu e di! Dhe sa njerëz të thjeshtë në dukje janë të mëdhenj në peshoren e qiellit! [7]

Ramazani nuk kërkon vetëm më shumë adhurime, por një ndryshim të vërtetë që e zgjedh. Jemi njerëz, mësojmë e gabojmë, por secili mund të dalë me diçka ndryshe. Ndryshimi mund të jetë te gjuha: t'i japësh fjalën vetes se nuk do të lëndosh dikë me një fjalë. Te zemërimi: të përmbahesh kur të provokojnë. Te namazi: nga shtyrja te ruajtja e tij. Te Kurani: t'i caktosh një kohë të qëndrueshme që nuk zhvendoset. Ndryshimi nuk është vendim emocional në një natë prekëse; është angazhim praktik që vazhdon pas Bajramit.

Allahu ka thënë, në përkthimin e kuptimit: «Njeriut i takon vetëm ajo për të cilën përpiqet.» Kërkojmë mbarësinë e Allahut dhe punojmë me mjetet që na ndihmojnë: shoqëri që na kujton, kohë të caktuar për adhurim dhe largim nga rrethanat që na çojnë në gabim. Vetëm pritja nuk e ndreq një zakon; një vendim që nuk gjen rrugë brenda ditës, shpejt shuhet. [8]

Nga mëshira e Allahut, ndryshimi mund të fillojë me një hap të vogël. Kush e vonon namazin, rregullon punën për ta pritur kohën e tij. Kush zemërohet me familjen, bie dakord me ta të ndalen e të qetësohen para se të vazhdojnë bisedën. Kush humb orë në telefon, i cakton një kohë të kufizuar. Pastaj pyet veten: çfarë më ndihmoi dhe çfarë duhet të rregulloj nesër?

Këtë javë zgjidh një gjë të qartë: një mëkat që lë, një adhurim që e mban ose një të drejtë që e përmbush. Mos u mjafto me «do të bëhem më i mirë». Emërtoje hapin, caktoji vendin në ditë, kërko ndihmën e Allahut dhe rifillo sa herë pengohesh. Me kalimin e ditëve, ndryshimi i vogël lë gjurmë që familja i sheh para se të flasësh ti për to.

Mos e kthe llogarinë me veten në përçmim të saj ose në krahasim të vazhdueshëm me të tjerët. Shiko çfarë mund të ndreqësh sot, falënderoje Allahun për atë që ta mundësoi dhe kërko më shumë prej Tij. Mund të të ndihmojë një mik i mirë që të kujton me butësi; mbështeteni njëri-tjetrin për qëndrueshmëri, pa përgjuar apo turpëruar.

Shpresojmë që nga Ramazani të mbetet diçka në sjelljen dhe namazin tonë, edhe pasi ditët e tij të kenë mbaruar.

O Allah, Ti që na e mundësove ta arrijmë Ramazanin, mos e lër të na kalojë pa gjurmë; bëje fillim ndryshimi të vërtetë në zemrat tona. O Allah, ndrysho te ne atë që të kënaq Ty, pastroji shpirtrat tanë, ndreqe brendësinë tonë, na shpëto nga Zjarri dhe na fal neve, prindërit tanë dhe të gjithë myslimanët. Ti dëgjon dhe je pranë.

Burimet
[1] Kuran, El-Bekare 2:183.
[2] Sahih el-Buhari, hadithi 1903.
[3] Kuran, En-Nur 24:22.
[4] Sahih el-Buhari, hadithi 4750.
[5] Kuran, Er-Ra'd 13:11.
[6] Sahih el-Buhari, hadithi 1894; Sahih Muslim, hadithi 1151.
[7] Kuran, Esh-Shems 91:9–10.
[8] Kuran, En-Nexhm 53:39.
